شعله داغت

يک شعله داغت از پر جبريل پا گرفت
آدم به ناله آمد و عالم عزا گرفت
الله روضه خواند وَ فَدَيناه جلوه کرد
اين لقمه را خليل ز دست شما گرفت
موسي هم از ديار تو يک روز مي گذشت
دستي به سر نهاد و به دستي عصا گرفت
عيسي شبي به مجلس تو رفت و دم گرفت
مي گفت روح تازه اي از اين عزا گرفت
جسم تو بي کفن چو سليمان به دشت ديد
قاليچه وا نَهاد و سر بوريا گرفت
حتي پيامبر به پيامت اميد داشت
آن روز که تو را به سرِ شانه ها گرفت

سلام بر حسين ع